Een wankele trap
naar de hemel







In de expositieruimte in Scheltema klinkt ambient elektronica. Het is een stuk speciaal gecomponeerd door Martijn Pieck voor de tentoonstelling van Belderbos die is gekoppeld aan zijn promotie. De muziek wekt een gevoel van vervreemding op. 

Op een groot wit doek, dat associaties oproept met een lijkwade, zijn dia’s geprojecteerd uit de performances die zijn vermengd met andere veelkleurige beelden. ‘Ik wilde niet één ervaring centraal stellen’, zegt Belderbos. ‘Gemeenteleden die de vieringen meemaakten, hadden allerlei associaties die deels losstonden van de performances. Zij voegen hun eigen geschiedenis toe aan het beeld wat ze zien. Dat heb ik willen benaderen door gebruik te maken van eigen eerder werk en dat ook te projecteren. Zo voeg ik mijn eigen geschiedenis toe.’

In de hoek van de tentoonstellingsruimte staat een kruisbeeld opgesteld dat is gemaakt van gietijzer. Het is het soort crucifix dat je in Limburg in een kapelletje langs de kant van de weg vindt. Het materiaal is broos geworden. Een aantal van de vingers van Jezus zijn in de loop der jaren afgebroken. 

Voor het beeld heeft Belderbos een ladder van takken gemaakt die naar boven kronkelt. Het is een wankele trap naar de hemel. ‘Je hebt het gevoel: “Daar kun je nooit op naar boven.” zegt Belderbos. ‘Maar hij is er wel.’

Geschreven door Vincent Bongers. Verschenen in Mare, 2 december 2010.